City break w Neapolu. Krótki, czterodniowy wypad do Neapolu, ze zwiedzaniem ruin Pompei oraz Herkulanum.
Neapol to stan umysłu – odimienny od naszego, północnego, ułożonego,
zorganizowanego, “porządnego”… Trochę przypomina mi Hanoi, z tym
szalonym ruchem ulicznym, życiem na ulicy, nieporządkiem (bardziej
Neapol, Hanoi jest sprzątane każdej nocy). Neapolitańczycy głośni,
towarzyscy, życzliwi. To takie refleksje “na pierwszy rzut oka”, aby
poznać to miasto – podobnie jak każde inne – trzeba spędzić dużo więcej
czasu. Ale nawet te kilka dni zostawiają niezatarte wspomnienia.
Ruiny
Pompei i Herkulanum to odrębne wycieczki, ale będąc w Neapolu
koniecznie przynajmniej jedno z tych miejsc trzeba odwiedzić. Wrażenie
robi odległość od Wezuwiusza – jak daleko sięgała chmura piroklastyczna i
lawa, oraz to, że do odkryć tych miast doszło przypadkowo (Pompeje
koniec XVI w. a Herkulanum w 1709 r.). Do tej pory odkryta jest jedynie
część miast.
W Internecie są tysiące zdjęć z Neapolu i wykopalisk, wiele bardzo dobrych. Nie ma sensu z nimi konkurować. Ale raczej niewiele jest zrobionych rybim okiem. A tematy takie jak wąskie uliczki, pomieszczenia czy ruiny są wdzięcznymi motywami dla takiej optyki. Rybie oko deformuje – nie oczekujmy wiernego oddania tematu. Jednak taka deformacja potrafi dodać magii i kompozycyjnej atrakcyjności nawet banalnym ujęciom. A przy okazji jest to niezła zabawa… Tak więc nie traktujmy poniższych zdjęć z przesadną powagą.
Pompeje
24 sierpnia 79 roku niespodziewanie wybucha Wezuwiusz, wulkan na terenie
Włoch, na Półwyspie Apenińskim, nad Zatoką Neapolitańską. Potężna i
gwałtowna erupcja gazów, skał i lawy niszczy pobliskie miejscowości -
Pompeje, Stabia i Herkulanum.
Chmura piroklastyczna zabija
mieszkańców, którzy nie zdążyli się ewakuować oraz niszczy i całkowicie
pokrywa skałami i pyłem te miejscowości. Na wieki zostają zapomniane.
Miasto zostało założone w VII wieku p.n.e. przez Osków, następnie znalazło się pod panowaniem greckim, później (525–474 r. p.n.e) etruskim. W czasach oskijskich lub etruskich miasto zostało otoczone murami obronnymi zbudowanymi z wulkanicznego tufu. Pod koniec V w. p.n.e. zdobyte przez Samnitów. U schyłku IV wieku p.n.e. Pompeje zawarły z Rzymem układ sojuszniczy, który zobowiązywał je do pomocy militarnej, lecz pozostawiał mieszkańcom autonomię, własne urzędy i język.
Podobnie jak Herkulanum, ruiny Pompei zostały odkryte przypadkowo, pod koniec XVI wieku podczas prac przy budowie kanału, odkryto starożytne napisy. Prace archeologiczne prowadzono od 1748 roku. W okresie napoleońskim, kiedy na tronie Królestwa Neapolu zasiadał Joachim Murat (król Neapolu w latach 1808–1815), prace wykopaliskowe w Pompejach zintensyfikowano, m.in. dzięki zainteresowaniu i wsparciu żony Murata, Karoliny. Charles François Mazois, francuski architekt i rysownik, sporządził w latach 1809–1813 pierwszy kompleksowy zbiór rycin i planów Pompejów pt. Les ruines de Pompei, który został opublikowany w latach 1824–1838. [Wiki]
Następnie wykopaliskami kierowali Giuseppe Fiorelli, Vittorio Spinazzola, Amedeo Maiuri. Prace archeologiczne i konserwatorskie trwają do dziś.
Jednodniowe zwiedzanie daje obraz wielkości miasta, jego założeń urbanistycznych i dostarcza podstawowych wiadomości o życiu Pompejczyków.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz